Rannsóknir á hreyfingu kúfskelja í sandbotni
Niðurstöður benda til að kúfskel sitji dýpra í botnlaginu yfir vetur en á öðrum árstímum. Í júní voru flestar skeljarnar uppi við botn þannig að öndunarop þeirra voru sýnileg í botninum. Í september voru allar skeljar dýpra en 3 cm og flestar á 7 cm dýpi en í febrúar voru langflestar skeljar á 9 cm dýpi en fundust allt niður á 15 cm dýpi í botninum. Ýmislegt bendir til að setdýpi skeljanna fari eftir umhverfisaðstæðum og þá helst fæðuframboði. Ekki virðist vera samband á milli skellengdar og setdýpis hjá þeim einstaklingum sem mældir voru (>10 mm skel lengd).
Afli á sóknareiningu hjá kúfskelveiðibátum hefur verið minni yfir veturinn en á öðrum árstímum sem skýra má með minni veiðanleika skeljanna þegar þær sitja djúpt í botninum en þegar þær liggja grynnra. Kafarar voru Karl Gunnarsson og Erlendur Bogason, skipsstjóri Tryggvi Gunnarsson og verkefnisstjóri Guðrún Þórarinsdóttir.
